Podpis elektroniczny jest jedną z tych rzeczy, o których słyszeli wszyscy, a korzysta z nich… niewiele osób. Mijają lata, rozwijane są nowe technologie, a podpisu jak nie było tak nie ma (przynajmniej w wykorzystaniu przeze większą grupę internautów). Dlaczego?
Niezrozumienie tematu
Jednym z głównych powodów takiego stanu rzeczy w Polsce jest to, że nie każdy do końca wie, o co z tym podpisem elektronicznym tak naprawdę chodzi. Jest to złe podejście, bo nie trzeba poświęcać wiele czasu, aby znaleźć w sieci wiele rzetelnych informacji na temat podpisu oraz kosztów, które trzeba będzie ponieść w związku z jego wdrożeniem. Warto też zwrócić uwagę na to, że chociaż będziemy musieli wydać trochę pieniędzy, to jest to jednorazowa opłata.
Polskie prawo
W obowiązującym w Polsce prawie pojęcie podpisu elektronicznego zdefiniowano już 18 września 2001 roku. Zgodnie z tą definicją są to dane, które służą identyfikowaniu osoby składającej podpis elektroniczny. Dzięki temu odbiorca wiadomości ma pewność co do tego, kto jest nadawcą wiadomości. O tym jak bardzo takie rzeczy są istotne, nie trzeba w dzisiejszych czasach nikogo uświadamiać. Szczególnie że nieustannie pojawiają się informacje o kradzieżach danych, podszywaniu się pod kogoś w sieci i innych tego typu rzeczach.
Wiadomość potwierdzona podpisem elektronicznym jest w świetle obowiązującego w Polsce prawa tak samo ważna (pociąga zatem identyczne skutki prawne) jak tradycyjny dokument podpisany własnoręcznym podpisem.